Tijdens mijn werkbezoek in juni vertaalden we de eerste Psalmen in de Zanaki taal. Een lokaal bekende musicus zette de eerste Psalmen op muziek in een voor Zanaki vertrouwde en geliefde stijl. In onze nieuwsbrief vertel ik er meer over.
Hieronder een filmpje en een paar aanvullende foto’s om een impressie te geven:
Uit de nieuwsbrief:
Eerder dit jaar was ik al in Tanzania om de drie Zanaki vertalers les te geven over het vertalen van de Hebreeuwse psalmen in de eigenheid van hun taal. Ik was erg benieuwd of ze het geleerde in de praktijk konden brengen. Het viel me niks tegen. De betekenis van iedere strofe was meestal fraai vertaald. Wat niet klopte, kon eenvoudig worden bijgeschaafd.
Maar Psalmen moeten ook klinken als poëzie, liefst ook te zingen zijn. Ik luister daarom aandachtig naar hoe de ene vertaler de anderen voorleest: naar de cadans, de lengte van iedere zin. Ik kijk naar de ogen van wie luistert, naar de hapering van wie voorleest. We schaven en schuren, tot we denken dat het niet mooier en beter kan.
De volgende dag komt een lokale musicus om deze psalm op muziek te zetten, in de stijl van klassieke Zanaki muziek. En het fijne is: de Psalm hoeft niet opnieuw gedicht te worden, want de bijbeltekst kan één-op-één ingepast worden in de ritmische stijl van de muziek. Na een uurtje samen oefenen, zijn ze klaar. Morgen bij de thee mag iedereen het horen.We zingen tijdens onze dagopening eerst een prachtig vertaalde hymne in het Swahili. De meesten uit volle borst, maar rustig onderuitgezakt tegen een paal onder de rieten overkapping van de theehut.
De volgende morgen zingen we tijdens onze dagopening eerst een prachtig vertaalde hymne in het Swahili. De meesten uit volle borst, maar rustig onderuitgezakt tegen een paal onder de rieten overkapping van de theehut. Dan komt onze Zanaki musicus met zijn eensnarige ‘zeze’ in de benen, en zet op zijn zelfgemaakte instrument de muziek in waarop de vertalers hun Psalm ten gehore zullen brengen. Het duurt nog geen 10 tellen of iedereen staat te klappen en te dansen, en enthousiast mee te zingen met deze eerste Psalm in het Zanaki. Zingen is hier dansen en bewegen. En als de muziek en de woorden uit je hart gegrepen zijn, dan blijf je niet zitten. Zelfs onze gasten beginnen bescheiden mee te bewegen.
Dan galmt ook het Nederlandse “Welzalig de man die niet wandelt” door de theehut. Een iets andere taal en stijl, maar dezelfde inhoud. We voelen ons oprecht als broeders en zusters van één familie met elkaar verbonden.
De komende tijd zal het team meer Psalmen op muziek zetten. De vertalers zijn erg benieuwd hoe deze door christenen gebruikt en gewaardeerd zullen worden.